در حاشیه دور دوم مذاکرات بغداد پیرامون مسائل هسته ایی ایران

در حاشیه دور دوم مذاکرات بغداد پیرامون مسائل هسته ایی ایران

نماینده ایران: «آنچه غرب خواتار آن است ، چیزی نیست که دراستانبول بر آن توافق کرده بودیم».

مقامات ایرانی اعلام کردند طرف غربی در ازای امتیازاتی که از تهران بر سر برنامه هسته‌ای خود درخواست کرده، درباره کاهش تحریم‌ها هیچ تعهدی به ایران نداده و به این ترتیب امید پیشرفت در مذاکرات بغداد کاهش یافته است.

 

به نقل از روزنامه کریستین ساینس مانیتور، امید هر گونه پیشرفت در مذاکرات هسته‌ای با ایران کاهش یافته چرا که قدرت‌های غربی فهرستی از درخواست‌های سخت برای توقف غنی‌سازی اورانیوم ایران را ارائه کرده‌اند،
اما در ازای آن درباره کاهش تحریم‌ها هیچ تعهدی نداده‌اند.

در همین راستا بود که مقامات ایرانی گفتند پیشنهاد جدید غرب فراتر از روند گام به گام و متقابلی است که در دور نخست مذاکرات استانبول مورد توافق قرار گرفته بود.یکی از دیپلمات‌های ایرانی نزدیک به مذاکرات در گفتگو با کریستین ساینس مانیتور با اشاره به درخواست ۱+۵ از ایران برای توقف غنی‌سازی اورانیوم و بستن تاسیسات فردو، گفت: پاسخ طرف ایرانی به پیشنهاد غرب این است؛ «آنچه شما خواستار آن هستید، چیزی نیست که در استانبول بر آن توافق کرده بودیم.»  وی سپس افزود: گام‌ها باید ” متقابل ” ،  ” همزمان ” و در ارزش خود برای هر طرف ” متعادل ” باشند. اما به تهران گفته شده پس از اقدامات ایران، کاهش تحریم‌ها  « بعدا مورد بررسی قرار می‌گیرد.» به گفته وی، بسته پیشنهادی ۱+۵ از ایران می‌خواهد به قطعنامه‌های شورای امنیت عمل کند و غنی‌سازی اورانیوم تا سطح ۲۰ درصد را فورا متوقف و ذخایر اورانیوم غنی شده خود را به کشور ثالث منتقل

کند.
این دیپلمات ایرانی بیان کرد: مادامی که این پروسه گام به گام باشد،  ما آماده توافق بر سر غنی‌سازی ۲۰ درصد هستیم. طبق این گزارش، واکنش ایران به پیشنهاد غرب نشانگر اختلافات جدی میان تهران و ۱+۵ درباره یافتن
فرمولی برای حل مساله هسته‌ای ایران است. این اختلافات موجب تعجب کارشناسان مسائل ایران شده است.کاوه افراسیابی، مشاور سابق تیم مذاکره کننده هسته‌ای ایران در سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ در این باره گفت:  نمی‌توان از
ایران انتظار داشت در قبال امتیازات جزئی، امتیازات بزرگی ارائه کند.

وی ادامه داد: مذاکرات تنها در صورتی می‌تواند به پیشرفت قطعی دست یابد که میان توافقات دو طرف تقارن وجود داشته باشد. متاسفانه طرف غربی مایل به رعایت قانون ” عمل متقابل و دوجانبه” نیست.

 

 

دیدگاه شما چیست؟